ندای زاگرس – جنگ دوازده روزه، فراتر از یک درگیری کوتاه‌مدت نظامی، به نمادی از تغییر موازنه قدرت در منطقه تبدیل شد. این جنگ نشان داد که رژیم صهیونیستی، با وجود تبلیغات گسترده و حمایت‌های خارجی، در برابر مقاومت و توان موشکی منطقه‌ای، شکننده و آسیب‌پذیر است. تنها دوازده روز کافی بود تا این واقعیت برای افکار عمومی جهان آشکار شود.

ندای زاگرس – خانه از نگاه اسلامی به عنوان یک نهاد کوچک اما بنیادین اجتماعی محسوب می شود و در این نهاد، زن در نقش یک مدیر و هنرمند به ایفای نقش می پردازد. زن به مفهوم کسی است که با توجه به فشارهای اقتصادی و محدودیت‌های مالی، سعی می کند تا به پایداری چرخه زندگی خانوادگی کمک کند.

ندای زاگرس

ندای زاگرس – در کشوری که بخش بزرگی از نارضایتی مردم از دل رانت‌خواری سهم‌خواهی خانوادگی و ژن خوب های دست‌ساز بیرون می‌آید، گاهی یک رفتار ساده می‌تواند معنای واقعی شرافت سیاسی را دوباره در ذهن جامعه زنده کند. نام سید روح‌الله موسوی دقیقاً در چنین نقطه‌ای قرار می‌گیرد جایی که قدرت نه ابزار امتیازگیری بلکه مسئولیتی قابل حسابرسی تلقی می‌شود.

ندای زاگرس – گاهی در هیاهوی کار و دغدغه‌های روزمره، یادمان می‌رود استان ما چقدر پنهان‌گنج در دل خود دارد… چقدر ظرفیت، چقدر زیبایی، و چقدر انسان‌های دلسوزی که بی‌صدا برای سربلندی این خاک تلاش می‌کنند. همراه جمعی از دوستان و همکاران رسانه‌ای تصمیم گرفتیم یک‌بار به‌جای شنیدن گلایه‌ها، چشم‌هایمان را شاهد حقیقت کنیم. راه افتادیم تا از نزدیک ببینیم، لمس کنیم و بیشتر بفهمیم که چه در این استان می‌گذرد.

ندای زاگرس – امروز ۵ آذر روز “بسیج” به‌عنوان شجره طیبه انقلاب اسلامی است که به تبع آن برای انقلابیون و انقلابی‌نماها تعاریفی ترسیم شده و رفتار هر کدام از این طیف‌ها می‌تواند منشأ رحمت یا بالعکس زحمت برای انقلاب باشد. 

ندای زاگرس-روز شنبه ۲۴ آبان‌ماه ۱۴۰۴، به همراه مدیرعامل، همکاران و جمعی از اصحاب رسانه، به بخش زردلان شهرستان هلیلان سفر کردیم؛ سفری که با هدف کلنگ‌زنی پروژه‌های آبرسانی به پنج روستای میدر علیا، چال‌خشک، سیرکانه، باغ و شاران انجام شد.

ندای زاگرس – آب، این عنصر بی‌رنگ و بی‌بو، همیشه در فرهنگ ما نماد پاکی و زندگی بوده است. اما امروز، همان‌طور که بدن انسان می‌تواند ورمی خاموش در زیر پوست پنهان کند، آب نیز زخمی پنهان در دل دارد؛ زخمی که نامش «بحران» است.

ندای زاگرس-«آب که آمد، امید با خود آورد و زندگی برگشت… و خشکیده‌ها دوباره جوانه زدند.»

ندای زاگرس- در سرزمینی که آب نه‌تنها مایه‌ی حیات، بلکه بخشی از فرهنگ، تاریخ و هویت جمعی‌مان است، امروز با بحرانی مواجهیم که آرام و بی‌صدا، اما بی‌رحمانه پیش می‌رود.