ندای زاگرس –
ندای زاگرس – طی روزهای اخیر، صدور حکم انتصاب مدیرکل جدید و غیربومی محیط زیست استان ایلام با واکنشهای گستردهای از سوی کنشگران اجتماعی، فعالان رسانهای و کارشناسان بومی استان روبهرو شده است. این انتصاب، نهتنها به گفتوگویی دامندار در محافل تخصصی بدل شد، بلکه نگارنده را بر آن داشت تا بهعنوان یک کُنشگر اجتماعی، دیدگاه شخصی خود را درباره معیارهای انتخاب مدیران دستگاههای اجراییِ حساس و کلیدی استان به بوته نقد بگذارد.
ندای زاگرس – از زمان شکلگیری شهر بندری سربندر (بندر امام) که در بستری از فعالیت های اقتصادی و کشتیرانی شکل گرفته بیش از نیم قرن می گذرد.
ندای زاگرس – دراینروزها که شرایط مالی خانواده متأثر از وضعیت جنگی و اقتصادی کشور توجه و مراعات مسؤلان دلسوز را جلب نموده، دکتر کاظمی وزیر آموزش و پرورش افزایش سلیقهای شهریههای مدارس غیرانتفاعی را ممنوع اعلام نموده که در جای خود ارزشمنداست.
ندای زاگرس – سخن گفتن از مردی که «پدر یک ملّت» بود، سخت و دشوار است. بزرگمردی که تا واپسین دم حیات، خدمت به مردم را رسالت خود دانست و سرانجام نیز در همین مسیرمقدس، در حین خدمت به شهادت رسید.
ندای زاگرس – وقتی پدر یک امُت در حضور خیل عظیم خونخواهانش تشییع میشود، نه تنها یک مراسم مذهبی یا ملی، بلکه ابلاغیه صریح به تمام جهانیان است که انتقامی سخت در راه است.
ندای زاگرس – بی پاسخی از خودم در تکرار می پرسم: مگر میشود خورشید که نور را در امتداد انوارِ امیدآفرینش معنا میکرد، حالا در قابی سرد، بیحرکت در میان امواج خروشان اشکها و فریادها باشد؟
ندای زاگرس – امروز، تهران نه یک شهر، که یک سوگنامهیِ باشکوه است؛ خیابانهایی که از تپشِ قلبِ سوگواران میلرزند و میدانند که امروز، ضد استکبارترینِ مجاهدانِ این قرن، برای همیشه از میانِ ما عبور میکند تا به جاویدگی بپیوندد.
ندای زاگرس – دوشنبه، پانزدهم تیرماه ۴۰۵؛ روزی که در ظاهر، ایران در ماتمی بیکران فرو رفته است، اما در باطن، شاهدِ پایانِ یک حماسهی بیهمتا هستیم، این لحظهی تلخِ وداع تنها یک حادثه نیست؛ بلکه نقطهٔ پایانی است بر زنجیرهای از مشقت ها و تلاشها که در طول سیوشش سال، با خوندل خوردن و پایمردی، گره خورده بود.
ندای زاگرس – سیزدهم تیرماه، سالِ چهارصد و پنج؛ در گرماگرمِ تابستانی که شعلههایش به پایِ آتشِ جانسوزِ میهن نمیرسد.