ندای زاگرس – نکته اصلی این است که عده ی کثیری که خیلی آب را دوست دارند و به آن عشق می ورزند، چاره ی مقابله با بحران را در مصرف بهینه!! یا همان مصرف زمینه( ریختن آب بر زمین ) می دانند و اعتقاد دارند که آب در رفتن است که قدر دارد و گرنه در ماندن می گندد. یا به قولی:

ندای زاگرس – با روی کار آمدن دولت چهاردهم امید‌های زیادی از سوی اقشار مردم در زمینه توسعه اقتصادی و گشایش‌هایی در زمینه بهبود رفاه مردم ایجاد شد که این امیدها همراه با شعار‌های اقتصادی دولت و نیز نگاه امید بخش رئیس جمهور آقای پزشکیان جلوه مناسبی در بین مردم پیدا کرد.

ندای زاگرس – یک:
صبح پرده از روی خورشید بر می دارد. ماشینم را روشن می کنم. کوچه روشن می شود.
گربه ای از روی دیوار می گوید: «حرکت!»

ندای زاگرس – در سرزمینی که گاه صدای هنر در هیاهوی روزمرگی گم می‌شود، کودکی از ایلام با انگشتان کوچک و قلبی بزرگ، پیانو می‌نوازد؛ نه فقط برای اجرای یک قطعه، بلکه برای گفتن این حقیقت که هنر، از کودکی آغاز می‌شود و با عشق، بال می‌گیرد.

ندای زاگرس – مقدمه / در جهانی که سرعت، کارآمدی و حضور فیزیکی معیار ارزش‌گذاری انسان‌ها شده، آنان که به‌ناچار در خانه مانده‌اند، نه به‌دلیل ناتوانی، بلکه به‌دلیل نادیده‌انگاشته‌شدن، اغلب از نگاه جامعه محو می شوند.

ندای زاگرس – سالهاست بازنشست شده، ۱۷ سال پیش، مرسوم دستگاه‌ها و مدیران آنها فراموش کردن کارکنان بازنشسته است گویی لَم یَکُن شَیئاً مَذکوراً! چند روزی است دربخش‌های  ICU  ،CCU و نورولوژی بیمارستان رازی ایلام، از این اتاق به آن اتاق و از این تخت به آن تخت، بستری است.

ندای زاگرس – مژده ای دل که دگر فصل خزان خواهد رسید… نه، صبر کن! فصل خزان که نیست، فصل تابستان است و شهرداری ایلام با طرحی نو دراندازه‌، شهر را بهاری دیگر خواهد بخشید! طرح “تابستانه” نامی است که بر این انقلاب پاکیزگی نهاده‌اند.

ندای زاگرس – هفته دولت، یادآور ایثار، صداقت و فداکاری دو شهید والامقام، رجایی و باهنر، است؛ بزرگ‌مردانی که با ساده‌زیستی، ایمان راسخ، اخلاق‌مداری و مدیریت متعهدانه، الگویی ماندگار برای دولتمردان امروز و فردا شدند.

ندای زاگرس – هفته دولت، یادآور روزهایی است که تاریخ باشکوه انقلاب اسلامی با خون پاک و اندیشه‌ی بلند دو بزرگ‌مرد عرصه خدمت، شهیدان محمدعلی رجایی و حجت‌الاسلام محمدجواد باهنر، رنگی از ایثار، صداقت و تعهد گرفت.

ندای زاگرس – امروز که داشتم به صدای وزوز یخچال گوش می‌دادم و به لامپ‌های LED سقف زل می‌زدم، یک‌دفعه یاد «نیکولا تسلا» افتادم؛ نه به خاطر اختراعاتش، بلکه به خاطر آن سکوتی که تاریخ در برابر نامش اختیار کرد.