ندای زاگرس – من زن هستم؛ نماد زیبایی، نجابت، لطافت، بخشش و مهر، تجلی تمام صفات نیکوی خداوند در روح زنان، گویا پروردگار جهان، گوشهای از عظمت و زیبایی هستی خود را در وجود زن عیان ساخته و قطرهای از کمال بیپایان را در خلقت او نمایان کرده است.
فراتر از صفات ظاهری و درونی، خداوند نقشهای بیبدیل هستی را به زنان واگذار کرده و برای این نقشها، بهشت جاودان خود را چون فرشی مزین زیر پایشان قرار داده است، و آن نقش بیمانند، مادر بودن است.
مادر بودن، بخشی جدانشدنی از وجود زن است، این نقش در هر زمان و شرایطی، به شکل ناخودآگاه و فطری آشکار میشود، حتی زنی که فرزندی ندارد، این محبت و نقش را در وجودش احساس میکند؛ همان محبت به دیگران و همنوعان، که زنان در بیان آن از مردان پررنگترند.
زن موجودی است که با عشق خود، زندگی را معنا میبخشد، او با صبر، فداکاری و مهر بیپایان خود، خانه را به مکانی امن و روح انسانها را به گلستانی از امید و شادی تبدیل میکند، زن نه تنها زندگی را زیبا میکند، بلکه با لطافت و درایت خود، ستونهای اجتماع را محکم نگاه میدارد و آینده را در دستهای مهربان خود میسازد.
خداوند نقشهای دیگری نیز در پرده رنگارنگ خلقت برای زنان قرار داده است؛ خواهری دلسوز، دختری مهربان و همسری فداکار.در عظمت این خلقت درمییابیم که زن گوهر نایاب و گرانبهایی است که جایگاه و ارزش او باید شایسته عظمتش باشد.
ما زنان بیش از هر کسی به ارزش وجود خود آگاهیم. از گذشته تاکنون در آیات، روایات و متون کهن اهمیت نقش زن برجسته شده است، در جامعه امروز در میان هجمههای فرهنگی و ظاهراً فریبنده، باید خودآگاه باشیم و روح و جان نقش بیبدیل خود را حفظ کنیم. زیبایی درونی و بیرونی زن، گوهر نایابی است که خالق هستی در وجود ما نهاده و باید با جان و دل آن را پاس داریم.
نقشهای مادر، خواهر، همسر و دختر بودن را با تمام وجود درک کنیم و در بهتر بودن و بهتر شدن بکوشیم، عظمت زن را ببینیم و از الگوی بینظیر حضرت زهرا (س) الهام بگیریم. ایشان مظهر تمام و کمال نقشهای زنانه هستند؛ دخترِ فداکار، همسرِ همراه، مادرِ مهربان و الگویی جاودان برای تمام زنان جهان.
حضرت زهرا (س) نشان داد که زن میتواند سرچشمه عشق، ایمان و فداکاری باشد؛ الگویی که با عظمت خود نه تنها خانواده بلکه جامعه و تاریخ را روشن میکند. ایشان با تمام وجود نقش خود را ایفا کرد و ماندگار شد؛ الگویی برای همه زمانها و مکانها
زنان امروز نیز میتوانند از این الگو الهام بگیرند و در نقشهای خود، عشق و فداکاری را به نمایش بگذارند؛ در خانه، جامعه، محل کار و در هر گوشهای که حضور دارند. زن بودن تنها زیبایی ظاهری نیست بلکه تجلی قدرت، عشق و مهر بیپایان است.
ما باید خداوند را شکر کنیم که چنین نقش بیبدیلی را در وجود ما نهاده و ما را خوشبخت ساخته است، خوشبختی ما در این است که گوهر خلقت را داریم؛ گوهر نایابی که با مهر و عطوفت خود، جهان را زیباتر میکند و نسلهای آینده را با عشق و انسانیت پرورش میدهد.
زن، مادر، خواهر و دختر؛ هر نقش او مظهر عشقی است که خداوند در وجودش نهاده است. زن مظهر حیات و عشق و امید است و باید در جامعه با عزت و احترام، جایگاهی شایسته داشته باشد.
#زن_کالا_نیست
#زن_تراز_انقلاب_اسلامی
#بانوی_ایرانی_مظهر_نجابت_الگوی_مقاومت
دیدگاهتان را بنویسید