چهارشنبه / ۱ مهر / ۱۴۰۵
×

  شهادت برات بزرگ خدای حکیم است که گستره زمین و کرانه آسمان را فرا گرفته و چون سفره سور سعادت با هزاران گُل و دو عالمه گلاب مزیّن شده است. بندگان‌ خدا به حکم تقدیر برگ عبور می گیرند و رخت جهاد می پوشند و وارد باغ شهادت شده تا این سرای پرسرور غرق […]

ردای سرخ شهادت بر قامت سبز ایلام
  • کد نوشته: 81325
  • دی ۸, ۱۴۰۱
  • بدون دیدگاه
  • برچسب ها

     

    شهادت برات بزرگ خدای حکیم است که گستره زمین و کرانه آسمان را فرا گرفته و چون سفره سور سعادت با هزاران گُل و دو عالمه گلاب مزیّن شده است.

    بندگان‌ خدا به حکم تقدیر برگ عبور می گیرند و رخت جهاد می پوشند و وارد باغ شهادت شده تا این سرای پرسرور غرق شور شود و میزبان شادی .

    آنان بدون عدد و مدد از غیرخدا در خاک خفتند تا ما پاک بمانیم و حلاج دار شدند تا ما بیدار شویم.

    شهیدان‌ لقای دنیا را به عطایش بخشیدند تا شیطان دق کند و از غصه بمیرد، آنان خوب می دانند که سیبل دنیا در معرض مصیبت است و لقمه آن گلوگیر و نوشش اندوه هست و آلوده به عذاب، خاک نشینان خرم نویس، در خشت خام نگاشتند که نعمت دنیا ممزوج با نقمت است و عشقش نیز عجین با آه و عزا.

    شهیدان‌ بخوبی دریافتندکه ما یاران مرگیم و همراهان نیستی، می سازیم برای تخریب، بالا می‌ بریم برای فرو ریختن، زاده می شویم از بهر مردن ، جوان شده ایم تا به پیری برسیم، به روشنی روز مسروریم و به استقبال شب دیجور می رویم و مست ثرویم و در انتظار خانه خاک.

    شهیدان، این عاشقان عاشورایی که بعد از ۳۵ سال غربت و عزلت اینک با کوله ای از درد و دلتنگی سوار بر کجاوه کرامت و جهانی از جراحت اجلال نزوِل می کنند تا گرد گوشه نشینی و غبار غفلت از سیمای ما برگیرند و با شوق شهادت اکسیر عزت و آزادگی به کالبد کلبه ما تزریق کنند.

    راهیان روشن ضمیر و قاصدان کوه قاف و بالانشینان تاریخ ساز با نفسی نورانی و میکانی متبرک ، از فراز ابر آزادی و آسمان عاشقی بر جنگل جانمان طلوع کرده اند تا شاهد غروب غیرت خود نباشیم.

    آنان از سالیان دور تاکنون و در عنفوان جوانی چله نشین خاک خدای خویش بودند تا کهولت ، کدورت ، کجی و کاهلی از ملک و ملت ایران بزدایند و حافط قداست قرآن ، مسجد ، محراب ، مداد و مدرسه باشند.

    قربانیان قدرتمند و فدائیان فجرآفرینی که بدور از تعلقات دنیوی نان ‌و جان را سپر ایران کردند تا بیرق برندگی و برات بلندپروازی در اهتزاز باشد.

    درود بر درفش درخشان و سلام بر صلابت و سترگیشان که با صله سردادگی و عشق آزادگی حماسه و هیبت ایران‌ زمین را به رخ تاریخ کشیدند و شکوه شهادت را به جانیان جهانخوار نشان دادند.

    این شریفان شرافتمند که نایره نام را در گُل گمنامی یافته اند و با لباس لطف و تن طاهر ، پیکری پاک و مزاری مجروح از سفری داغ و دور و دشنه ی دشمن به ایران آمده اند تا با سر و جان خویش مراتب وفای به عهد خود را به ایرانیان‌ ابلاغ کنند.

    بلند باد نام نیکشان ، پر فروغ باد آفتاب یادشان ، پاینده باد پرچم پیروزشان و روشن و مستدام باد فریاد رسایشان و گل مقدمشان پرشمیم./ایرنا

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *