لندن – تهران در بحران آب تنها نیست، تعبیر گزارش یک رسانه انگلیسی است که در آن تأکید شده پایتخت ایران در مواجهه با بحران آب تنها نیست و شهرهایی مانند کیپ‌تاون در آفریقای جنوبی و حتی لندنِ باران‌خیز نیز با تهدیدهای مشابه روبه‌رو هستند؛ تهدیدی که امروز به یکی از جدی‌ترین چالش‌های زیست‌محیطی و امنیتی «قاره سبز» و بسیاری از کلان‌شهرهای جهان تبدیل شده است.

تهران- مدیرعامل شرکت مهندسی آب و فاضلاب کشور گفت: سرانه آب تجدیدپذیر کشور که پیش از این حدود ۱۰۳ میلیارد مترمکعب بود، سال گذشته و به دلیل خشکسالی‌های چند سال اخیر به ۶۶ میلیارد مترمکعب کاهش یافته است.

تهران- استاد دانشگاه و عضو هیات علمی مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی با بیان اینکه در حل بحران آب دچار «دور باطل» شده‌ایم، به حضور ۴۰ درصد جمعیت کشور در فقط ۱۰ کانون جمعیتی اشاره و بر لزوم برنامه ریزی برای توزیع نرمال‌تر جمعیت از سوی دولت تاکید کرد.

ایلام – مدیرعامل شرکت آب منطقه‌ای ایلام گفت: حجم آب پشت سدهای چهارگانه استان اکنون ۱۴۷ میلیون متر مکعب است و سد «چم‌گردلان» (ایلام) به عنوان تامین کننده آب شهر مرکز استان نیز ۶۹ درصد آب دارد.

تهران- در سال‌های اخیر، کاهش منابع آب به یکی از واقعیت‌های زندگی شهری تبدیل شده است. این چالش، بیش از آن‌که مایه نگرانی باشد، فرصتی است برای بازنگری در عادات روزمره و حرکت به‌سوی سبک زندگی مسئولانه‌تر. با تغییرات کوچک در رفتار و مصرف، می‌توان سهمی مؤثر در حفظ این منبع حیاتی و پایداری آینده داشت.

تهران- گرچه به دلیل استقرار بخش زیادی از مساحت کشورمان در منطقه خشک و نیمه خشک، مشکل کمبود آب در ایران جدی‌تر از بسیاری از کشورهاست اما این مشکل فقط منحصر به ایران نیست و بسیاری از کشورها با کمبود آب درگیر بوده و اقداماتی را در سطوح مختلف برای مدیریت منابع آبی انجام داده و نتایج خوبی هم گرفته‌اند.

تهران- سخنگوی صنعت آب با بیان اینکه برنامه کاهش فشار آب با هدف مدیریت شرایط کم آبی کماکان در دستور کار قرار دارد، گفت: همه منابع آب موجود در تهران که قابل استفاده هستند، شناسایی شده اند.

ایلام – با وجود اینکه میانگین پرشدگی چهار سد اصلی ایلام به ۶۰ درصد رسیده است، کارشناسان آب منطقه‌ای استان نسبت به بروز کم‌آبی و لزوم صرفه‌جویی در بخش‌های کشاورزی، شرب و صنعت هشدار دادند.

تهران- در حالی که کشور با بحران کم‌آبی مواجه است، سیاست‌های کشاورزی بر خودکفایی محصولات اساسی و هم‌زمان کاهش مصرف آب تأکید دارند؛ یک تناقض سیاستی که بهره‌وری واقعی آب را زیرسؤال می‌برد، امنیت غذایی را تهدید و این پرسش را مطرح می‌کند که آیا می‌توان میان حفظ منابع آبی و افزایش تولید تعادل برقرار کرد؟