ندای زاگرس – جایگاه هنرمند را نه القاب، بلکه کیفیت و عمق آثارش تعیین می‌کند. «یاسر رحیمی»، هنرمند خودساخته‌ای از ایلام، با تلاش و عشق به نقاشی، جایگاهی ماندگار در هنر معاصر یافته است.

ندای زاگرس – قطاری بودم کاش، با ریل‌هایی که به سمت مشهدت کشیده می‌شد.

ندای زاگرس – جنگ دوازده روزه، فراتر از یک درگیری کوتاه‌مدت نظامی، به نمادی از تغییر موازنه قدرت در منطقه تبدیل شد. این جنگ نشان داد که رژیم صهیونیستی، با وجود تبلیغات گسترده و حمایت‌های خارجی، در برابر مقاومت و توان موشکی منطقه‌ای، شکننده و آسیب‌پذیر است. تنها دوازده روز کافی بود تا این واقعیت برای افکار عمومی جهان آشکار شود.

ندای زاگرس – خانه از نگاه اسلامی به عنوان یک نهاد کوچک اما بنیادین اجتماعی محسوب می شود و در این نهاد، زن در نقش یک مدیر و هنرمند به ایفای نقش می پردازد. زن به مفهوم کسی است که با توجه به فشارهای اقتصادی و محدودیت‌های مالی، سعی می کند تا به پایداری چرخه زندگی خانوادگی کمک کند.

ندای زاگرس – آب، این عنصر بی‌رنگ و بی‌بو، همیشه در فرهنگ ما نماد پاکی و زندگی بوده است. اما امروز، همان‌طور که بدن انسان می‌تواند ورمی خاموش در زیر پوست پنهان کند، آب نیز زخمی پنهان در دل دارد؛ زخمی که نامش «بحران» است.

ندای زاگرس- در سرزمینی که آب نه‌تنها مایه‌ی حیات، بلکه بخشی از فرهنگ، تاریخ و هویت جمعی‌مان است، امروز با بحرانی مواجهیم که آرام و بی‌صدا، اما بی‌رحمانه پیش می‌رود.

ندای زاگرس – این چندمین قتل خانوادگی در استان ایلام است که بر سر ارث اتفاق می افتد.

ندای زاگرس – نکته اصلی این است که عده ی کثیری که خیلی آب را دوست دارند و به آن عشق می ورزند، چاره ی مقابله با بحران را در مصرف بهینه!! یا همان مصرف زمینه( ریختن آب بر زمین ) می دانند و اعتقاد دارند که آب در رفتن است که قدر دارد و گرنه در ماندن می گندد. یا به قولی:

ندای زاگرس – یک:
صبح پرده از روی خورشید بر می دارد. ماشینم را روشن می کنم. کوچه روشن می شود.
گربه ای از روی دیوار می گوید: «حرکت!»

ندای زاگرس – در سرزمینی که گاه صدای هنر در هیاهوی روزمرگی گم می‌شود، کودکی از ایلام با انگشتان کوچک و قلبی بزرگ، پیانو می‌نوازد؛ نه فقط برای اجرای یک قطعه، بلکه برای گفتن این حقیقت که هنر، از کودکی آغاز می‌شود و با عشق، بال می‌گیرد.