ندای زاگرس – تهران – آیین تشییع و وداع با پیکر شهید مصباح الهدی باقری کنی داماد رهبر شهید انقلاب با حضور ملت شهیدپرور تهران در غرب تهران برگزار شد.
به گزارش خبرنگار ایرنا، آیین تشییع و وداع با پیکر شهید مصباح الهدی باقری کنی داماد رهبر شهید انقلاب از دقایقی قبل با تجمع مردم در میدان دوم شهران و قرائت زیارت عاشورا آغاز شد.
تنها امتیازی که از دامادی رهبری برد، شهادت کنار ایشان بود
میثم مطیعی دانش آموخته دانشگاه امام صادق (ع) در این آیین گفت: درباره این مرد زیاد باید حرف زد. ۲۰ سال با آقا مصباح آشنا بودم، برای نمایش عمل نمی کرد، مخلص و ساده زیست بود، تنها امتیازی که از دامادی رهبری برد، شهادت کنار ایشان بود.
وی افزود: شهید مصباح الهدی کار راه انداز بود و مشکلات همه را پیگیری می کرد، از خودش چیزی نمی گفت، تفاخر نداشت، امام حسینی و اهل روضه بود و به جزئیات روحیه افراد دقت داشت. حتی خودش را مدیون کسی میدانست که به او سلام میکرد.
پس از ورود خودرو حامل شهید مصباح باقری کنی به میدان دوم شهران مردم همنوا با میثم مطیعی سینه زنان به سمت بیت آیت الله باقری کنی و تشییع پیکر داماد شهید رهبری پرداختند و با مطیعی همنوا شدند که:
آن نور و آن صدق و صفا دل برد از ما/ اخلاص مصباح الهدی دل برد از ما
سپس تشییع کنندگان از میدان دوم شهران به سمت خیابان کوهسار حرکت کردند؛ بخش زیادی از جمعیت را دانش آموختگان، دانشجویان و استادان دانشگاه امام صادق و اهالی منطقه کن تشکیل می دهند.
سیمایی صراف وزیر علوم، حجتالاسلام ابوترابی امام جمعه تهران، مخبر معاون اول دولت شهید رئیسی، وحید جلیلی قائم مقام صداوسیما، محمد شریعتمداری، میثم لطیفی رئیس سازمان اداری و استخدامی دولت سابق، از جمله چهره های حاضر در این تشییع بودند.
از چهره های دانشگاه امام صادق نیز دکتر سعدی، رئیس پیشین، حجت الاسلام میرلوحی، دکتر سعید مهدوی کنی، دکتر محسن الویری از جمله شرکت کنندگان در این مراسم بودند.
منزل آیت الله باقری کنی، پدر شهید مصباح الهدی باقری بیش از نیم قرن است در منطقه روستایی کن در منطقه ۲۲ تهران است.
شاید مهمترین جذابیت تشییع امروز، محله قدیمی و سنتی کن و اهالی باصفای آن بود که برای فرزند محلهشان سنگ تمام گذاشتند و با قاچ های هندوانه و انواع شربت خنک از عزاداران و مشایعت کنندگان پذیرایی کردند.
نکته جالب آن که در مسیر تشییع که زیر سایه درختان توت و چنار کهنسال گرمای کمتری داشت، چندین حسینیه (سرآسیاب بالا، میانده و…) کانون پذیرایی بود و علاوه بر این صاحبان برخی خانه های میان راه نیز با آب خنک و شربت و.. از مردم پذیرایی میکردند.
دیدگاهتان را بنویسید