جمعه / ۱۷ مهر / ۱۴۰۵
×

همه ساله درآستانه فصل بهار حدود۴۰ گونه از پرندگان مهاجر برای جوجه ریزی مازندران را مقصد کوچ بهاری خود قرار می دهند. پرستو، چلچله، زنبورخوار، سبزقبا و حواصیل در زمره پیشقراولان میهمانان بهاری طبیعت مازندران را تشکیل می دهند. در مجموع در زمستان و بهارافزون بر ۱۵۰ گونه از پرندگان مهاجر با جمعیت حدود ۱.۵ […]

پرستوها، نخستین میهمانان بهاری به مازندران رسیدند
  • کد نوشته: 12123
  • فروردین ۸, ۱۳۹۸
  • بدون دیدگاه
  • برچسب ها

    همه ساله درآستانه فصل بهار حدود۴۰ گونه از پرندگان مهاجر برای جوجه ریزی مازندران را مقصد کوچ بهاری خود قرار می دهند.
    پرستو، چلچله، زنبورخوار، سبزقبا و حواصیل در زمره پیشقراولان میهمانان بهاری طبیعت مازندران را تشکیل می دهند.
    در مجموع در زمستان و بهارافزون بر ۱۵۰ گونه از پرندگان مهاجر با جمعیت حدود ۱.۵ میلیون بال به مازندران سفر می کنند.

    *** زاد و ولد بهاری
    رئیس اداره حیات وحش محیط زیست مازندران گفت: درمجموع در بهار حدود ۴۰ گونه از پرندگان مهاجر برای بهارگذرانی به طبیعت این استان سفر می کنند.
    کوروس ربیعی روز چهارشنبه در گفت و گو با خبرنگار ایرنا افزود: چلچله و پرستو بیشترین جمعیت پرندگان بهارگذران و پیشقراول مهاجران بهاری هستند که از چند روز قبل برای جوجه ریزی و تخم گذاری به این خطه شمال کشور آمدند.
    وی اضافه کرد: چلچله از گونه پرندگان بهار گذران لانه های خود را در شیروانی ساختمان های مسکونی، تجاری با بهره گیری از مصالح در اختیار گل و لای و کاه و کلش و حتی چوب نازک درست می کنند و بیشتر تمایل به زندگی انفرادی دارند.
    ربیعی افزود : این در حالیست که پرستوها زندگی اجتماعی را بیشتر ترجیح می دهند و گاه نیز ۴۰ تا ۵۰ بال پرنده نر و ماده در کنارهم لانه شان را ایجاد می کنند.
    وی تغذیه این پرندگان را حشرات به خصوص پشه های بهاری اعلام کرد و به نوعی این گونه ها را تمیز کننده طبیعت برای زندگی انسان ها دانست.

    *** مشخصات ظاهری چلچله (پرستو)
    این پرنده، ۱۶ سانتیمتر طول دارد و به واسطه رنگ آبی سیاه رو تنه، دم دوشاخه بلند، گلو و پیشانی بلوطی، نوار تیره سینه و زیر تنه نخودی، به آسانی شناخته می شود.
    اغلب تا نزدیکی انسان آمده و ناگهان بر می گردند و حشرات بالای سطح زمین را شکار می کند. صدای این پرنده آهنگین و شبیه«ویت- ویت» یا «ته سی-ویت» شنیده می شود.
    زیستگاه این پرنده در فضاهای باز، کشتزارها و اغلب در نزدیکی مناطق مسکونی به سر برده و آشیانه را در سقف خانه ها یا شکاف دیوارها، از گل می سازد.
    در ایران، تابستان ها فراوان است و به احتمال زمستان ها، تعداد اندکی از آنها در منتهی الیه جنوب باقی می مانند. به سبب علاقه، احترام و ارزشی که مردم برای این پرنده قائلند( چون آمدنش نوید بهار را می دهد) نیازی به اقدامات حفاظتی ندارد./ایرنا

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *