نامه یک بسیجی به تاریخ

به مناسبت پنجم آذر، سالروز صدور فرمان حضرت امام خمینی(ره) و تشکیل بسیج مستضعفین: سلامی به سترگی سعادت و به لطافت مهر و محبت تقدیم محضر پرمهر رهبر عزیز و فرمانده دلهای رئوف رزمندگان دوران دفاع مقدس، درود خدا بر همه اولیاء وانبیای الهی و سلام و تحیت همه خوبان به روان پاک شهیدان همیشه جاوید انقلاب عظیم و نهضت شریف امام خمینی(ره) محب و محبوب دل بسیجیان عزیز و سجاده نشینان سنگرهای صدق و صفا و سلامت. حاضران امروز و غایبان فردا بدانند ‌و به گوش سنگین تاریخ برسانند که ما مردان کهن سال امروز، نوجوانان و جوانان دهه شصت دیروزیم که پاسداری از انقلاب اسلامی را بر میز و مداد و معلم و مدرسه ترجیح دادیم و از مام مبارک میهن نگهداری کردیم.
ما از نسل آن تبار پاکیم‌ که‌ در عنفوان جوانی، خور و خواب و خوشی خویش را فدای فرمان امام آزادگان کردیم و با جان و جهان خود در مقابل متجاوزان ایستادیم تا صورت سبز ایران، فرش پای ناپاکان نگردد.
ما آن جوانان سی‌سال پیشیم که پدران و مادران خویش را در زیر چادرهای سرد و نمناک به امان خدا گذاشتیم و سنگرنشینی را در جنوب و غرب کشور برگزیدیم و با سلاح سلامتی وجود جوانی خود، سد راه صدام تکریتی شدیم تا آرزوی خود و اربابانش را در کمال خفت به خانه خاک منتقل کند.
تاریخ مطلع باشد که ما پیران امروز، همان جوانان دیروزیم که برای عبور از میادین مین و پوشیدن رخت شهادت از همدیگرسبقت می‌گرفتیم تا به رسالت شرعی و ملی خود بدرستی عمل نماییم.
ای تاریخ، ما گوشه نشینان خلوت گزین  امروز، فرمانبرداران پای کار ولایتیم که با مدد خون و پاره‌های تن و سرمایه جان، جهان را وادار به پذیرش شکست در مقابل اراده ملت ایران کردیم.
ای نگارندگان، در کتاب تاریختان بنگارید که ما افتادگان امروز، همان ایستادگان دیروزیم که با صفیر گلوله و تحفه عاشقی از تمامیت ارضی ایران و عزت ایرانی در مقابل حاکمان شکم باره اعراب حراست کردیم.
ای تاریخ تو آگاه باش که ما از  یاد رفتگان امروز، بسبجیان بی‌ترمز دیروزیم که هیبتمان هیمنه آمریکا را شکست و قدرت ایران را به رخ جهانیان کشید.
تاریخ بگوش باشد که ما کهته پوشان مندرس امروز، سنگرنشینان خاموش دیروزیم‌ که ‌سنگ برشکم بسته و دم برنیاوردیم تا خون ۲۳۰هزارشهید دوران دفاع مقدس به ثمر برسد وضایع نگردد.
راویان صادق تاریخ متوجه باشند که بسیجیان و عصابدستان امروز، تفنگداران دیروز ایران بزرگیم که امام خمینی(ره) ما را ستوده و به تاریخ داران و متولیان سفارشما کرده است.
نویسندگان وقایع نگاران بهوش باشند که ما گرفتاران کمند مشکلات امروز، آزادگان‌ دیروزیم که در اسارتگاه‌های دشمن بعثی عزم و اقتدار ایران را به اوج عظمت رسانده و به رخ جهانیان کشاندیم.
ما فراموش شدگان امروز، همان برنایان دیروزیم که با دستکاری تاریخ تولد خود به جبهه جنگ اعزام میشدیم تا جمهوری اسلامی بماند، مهران و خرمشهر آزاد شود و قلب امام(ره) شاد گردد.
ما جا ماندگان امروز،  سربازان مخلص دیروزیم که کسب و کار و تلاش و تجارت خود را فدای ایران و امام و رهبر خویش کردیم تا هیچ قدرتی به فکر تکرار تجاوز به سرزمین‌مان نباشد.
آیندگان بدانند که ما قد خمیده‌های امروز، سروسانان جبهه‌های نبر حق علیه باطل‌ دیروزیم که جوانیمان را تقدیم مرز و مملکت و ایمان و اعتقاد خود نمودیم تا شرمنده فرزندان خود نباشیم.
همه انسانهای منصف تاریخ بخوانند تا بدانندکه ما عائله‌مندان امروز، همان نونهالان دیروزیم که هفت سین سال را در ته سنگر و سیم و سلام و صلوات و سکوت و سایه بسر می‌کردیم تا مرزهای ایران دستخوش ولع مهاجمان نگردد.
ما به تاریخ یادآوی می‌کنیم که خانه‌نشینان و تهی دستان امروز، جبهه گردانان و شب زنده‌داران دیروزیم که آرامش دشمنان را به تاراج تحور خود بردیم تا جاودانه تاریخ بمانیم.
تاریخ پژوهان بنگارند‌ که ما گوشه گیران امروز همان پیشکسوتان جهاد و شهادت دیروزیم که به فرموده حضرت امام(ره) قرار بود در پیچ و خم‌های زندگی گرفتار نشویم.
ما فراموش شدگان امروز، خبرسازان دفاع مقدس دیروزیم که با نارنجک دستی و چاشنی عمر، تانک دشمن را منفجر و افکارعمومی دنیا را متوجه ایثار ایرانیان می‌کردیم.
آری. ما به تعبیر بعضی مدیران و تازه به دوران رسیده‌ها، خشکه درختان بی‌ثمر امروز، درختان مثمر دیروزیم که میوه جانمان مایه افتخار انقلاب گردید و در سایه شجره طیبه بسیج به مصادر و منازل و مقامات دلخواه خود رسیدند.
تاریخ این را نیز بیاد داشته باشد که ما منتقدان مشفق امروز، همان دلاورمردان سجاده نشین دیروزیم که بازوانمان متبرک به بوسه با برکت امام راحل و مراد و مرید وجودمان است.
ای امانتداران حادثه نگار تاریخ: ماگم گشتگان دشت تزویر امروز، همان خاکی پوشان ساده دل دیروزیم که جان برکف و سلاح در دست و برگ خطر برتن، جان و نان را ارزانی انقلاب اسلامی‌کردیم تا حلال خدا حرام و حرام او نیز حلال نگردد.
و اینک نیز حرف ما با تاریخ چنین است که: ای امام و ای فرمانده کل قوا و مرجع محبوب. ما خاک خوردگان دیروز کنام شیران در جای جای ایران، امروز نیز آماده‌ایم تا اسب نام و نان را همچنان به حال خود رها کرده و در رکابت آخرین رمق جان و تن مجروح و قلب ریشمان را به فرمان تو قربانی کنیم و جمله از تو به یک اشاره از ما به سردویدن را بار دیگر ترجمه کرده و تاریخ را با یک کتاب قطور با عنوان عشق و ایثار میهمان کنیم.
چنین باد.
نگارش: سیدحرمت الله موسوی مقدم