ندای زاگرس – تهران – با آغاز محرم ۱۴۰۵، بار دیگر نام چند فیلم آشنا در برنامه‌های مناسبتی سینما و رسانه‌ها تکرار شده است؛ از «روز واقعه» و «سفیر» تا «هیهات»، «ناسور» و «به خاطر هانیه». اما پرسش همچنان پابرجاست: چرا سینمای ایران با وجود ظرفیت گسترده عاشورا، کمتر توانسته آثاری ماندگار و جریان‌ساز در این حوزه تولید کند؟