ندای زاگرس – تهران- در میان سیل جمعیت، تلاقی دو نسل از سوگواران نمایان است؛ کودکان داغدار آن مهربان آشنا و سالمندانی که با نگاهی خسته، سنگینی فقدان یک تکیه‌گاه بزرگ را حس می‌کنند که از جوانی در کنارش پیر شده‌اند. حضور این دو نسل، شکوه وداع را دوچندان می‌کند، اما در میان شلوغی و گرما، آن‌ها آسیب‌پذیرترین ما هستند. حضور ایمن این عزیزان، وظیفه‌ای است که مراقبت و هوشیاری مضاعف همراهانشان را می‌طلبد.