ندای زاگرس – تهران – در رویداد «آخرین دیدار»، شاعران تنها با دفترهای شعر و ابیاتشان به مصلی تهران نیامده‌اند؛ هر کدام، بخشی از تاریخ شخصی و عاطفی خود را نیز به این وداع بزرگ آورده‌اند. در میان شاعرانی که در روزهای سیزدهم و چهاردهم تیرماه از سراسر کشور خود را به تهران رسانده‌اند تا در سوگ و وداع با رهبر شهید شعر بخوانند، برخی با خاطره یک شعر، برخی با خاطره یک نگاه و برخی با خاطره چند کلمه تشویق و دعای رهبر، بار دیگر به سال‌هایی بازگشته‌اند که حضور در محضر ایشان را تجربه کرده بودند.