ندای زاگرس – یکی از روزهای گرم و داغ تیرماه است. به خاطر کاری از مرکز استان به سمت دره‌شهر راه می‌افتم. در تمام طول مسیر، درخت‌های کهنسال بلوط و آثار به‌جا مانده از هزاره‌های کهن، همواره مرا به فکر فرو می‌برند. این بلوط‌ها، با تنه‌های تنومند و شاخه‌های گسترده‌، گویی گواهی بر گذر زمان و حکایات دیرین این سرزمین‌اند. هر بار که چشم به این درختان می‌دوزم، ذهنم پر از تصورات و تصاویر از روزگاران دور می‌شود.