جاده‌هایی که جان می‌گیرند

به گزارش خبرنگار ایرنا، مرگ‌های جاده‌ای در ایلام روایتی تلخ از عقب‌ماندگی زیرساختی است که در پس سال‌ها تکرار به پدیده‌ای عادی تبدیل شده است.

تصادف نخست در مسیر ایلام – مهران و محدوده سه‌راهی جندالله و چم‌آب، یک کشته و چهار زخمی بر جای گذاشت و چند ساعت بعد در جاده شباب – سرابله (مسیر ایلام به کرمانشاه) برخورد مرگبار دو دستگاه پژو ۴۰۵ در محدوده پل زنجیره، جان سه نفر را گرفت و سه مصدوم دیگر از جمله یک کودک چهار ساله را راهی بیمارستان کرد.

آمار این دو حادثه در ظاهر تنها چهار کشته و هفت مصدوم است، اما واقعیت آن است که هر قربانی نماد بخشی از هزینه‌های سنگین توسعه‌ نیافتگی زیرساخت‌های استان ایلام محسوب می‌شود.

این دو حادثه تقریبا همزمان در شرایطی رخداد که کارشناسان، رسانه‌ها و مسئولان محلی نسبت به وضعیت راه‌های استان هشدار می‌دهند.

بخش قابل توجهی از راه‌های ایلام همچنان کم‌عرض، دوطرفه و به دور از استانداردهای لازم برای حجم تردد کنونی است و در بسیاری از نقاط کوچک‌ترین خطا یا سبقت غیرمجاز به حادثه‌ای مرگبار تبدیل می‌شود.

واقعیت این است که نمی‌توان همه تقصیرها را متوجه رانندگان دانست و در بسیاری از کشورهای توسعه‌یافته زیرساخت‌های استاندارد خطاهای انسانی را تا حد زیادی مدیریت و کنترل می‌کنند، اما در جاده‌های باریک و کم‌ظرفیت ایلام یک اشتباه کوچک می‌تواند به فاجعه‌ای بزرگ تبدیل شود.

ایلام امروز در حالی با معضل ایمنی راه‌ها دست‌وپنجه نرم می‌کند که همچنان در زمره آخرین استان‌های کشور از نظر برخورداری از آزادراه و بزرگراه به شمار می‌رود.

استانی که دروازه اصلی تردد زائران عتبات عالیات است، هنوز از شبکه‌ای متناسب با این حجم از رفت‌وآمد بهره‌مند نیست.

بر پایه آمارهای رسمی، سالانه بیش از هشت میلیون زائر از مرز مهران تردد می‌کنند، آماری که در ایام اربعین به اوج خود می‌رسد و ایلام را به یکی از مهم‌ترین کانون‌های ترافیکی کشور تبدیل می‌کند.

با این وجود، زیرساخت‌های جاده‌ای و ریلی استان همچنان فاصله‌ای معنادار با نیازهای واقعی این حجم گسترده از رفت‌وآمد دارند.

در چنین شرایطی، نگاه صرف استانی به توسعه ایلام نه منطقی و نه کارآمد است و آنچه در جاده‌های استان جریان دارد، مساله‌ای فراتر از مرزهای جغرافیایی ایلام است.

امنیت و ایمنی میلیون‌ها زائری که از سراسر ایران و حتی کشورهای دیگر از این مسیر عبور می‌کنند، موضوعی ملی است و باید در سطح ملی نیز برای آن تصمیم‌گیری و سرمایه‌گذاری شود.

در همین پیوند احمد کرمی استاندار ایلام، بارها بر همین واقعیت تأکید کرده است.

او به درستی معتقد است توسعه زیرساخت‌های ایلام با توجه به حجم عظیم تردد زائران باید ملی دیده شود، ضرورت راهبردی و مطالبه‌ای جدی که باید مورد توجه تصمیم‌گیران کشوری قرار گیرد.

با این تعریف زیرساخت‌های ایلام تنها برای جمعیت استان ساخته نمی‌شوند و این زیرساخت‌ها در خدمت میلیون‌ها زائر، مسافر و گردشگری هستند که هر سال از جاده‌های استان عبور می‌کنند.

راه‌آهن ایلام که سال‌هاست به مطالبه‌ای عمومی تبدیل شده، توسعه بزرگراه‌ها، تکمیل چهارخطه‌های نیمه‌تمام، اصلاح نقاط حادثه‌خیز و ارتقای استانداردهای ایمنی جاده‌ها با این توضیح دیگر در زمره پروژه‌های نجات جان انسان‌ها قرار می‌گیرند.

تلخی حوادث دیروز زمانی بیشتر می‌شود که بدانیم بسیاری از این مرگ‌ها قابل پیشگیری است اگر راه‌های استان از ظرفیت و استاندارد لازم برخوردار شوند.

اگر توسعه راه‌ها همگام با افزایش حجم تردد پیش می‌رفت و اگر ایلام متناسب با جایگاه ملی خود در نقشه حمل‌ونقل کشور دیده می‌شد، شاید امروز چهار خانواده داغدار نبودند.

مرگ چهار نفر در کمتر از چند ساعت، زنگ خطری است که باید بلندتر از همیشه شنیده شود.

جاده‌های ایلام بیش از هر زمان دیگری نیازمند توجه، سرمایه‌گذاری و نگاه ملی هستند، زیرا هر روز تأخیر در توسعه زیرساخت‌ها ممکن است به قیمت جان انسان‌های دیگری تمام شود که قربانی اصلی آنان نه سرعت و خطای رانندگی بلکه کمبود راه‌های ایمن و استاندارد است.

امروز مطالبه مردم ایلام روشن است و توسعه زیرساخت‌های حمل‌ونقل استان باید از حاشیه به متن برنامه‌ریزی‌های ملی منتقل شود، چرا که ایلام شاهراه عبور میلیون‌ها زائر و بخشی از اعتبار و امنیت ملی ایران است.