گردنه اسدآباد قتلگاهی که هیچ گاه توجه مسئولان را به خود جلب نکرد

اما طی یکی دو دهه اخیر و با توجه به تعریض و افزودن لاینهای بیشتر جهت تسهیل در عبور و مرور خودروها انتظار می‌رفت که این موضوع بتواند تا حدودی منجر به کاهش تلفات انسانی گردد که متأسفانه نه تنها تغییر مثبتی حاصل نشد بلکه این تراژدی اسفبار با سرعت سرسام آوری در حال تکرار است.
نکته حائز اهمیت اینکه برغم بالا بودن آمار تصادفات منجر به فوت در این گردنه، جای سئوال و تعجب است که مسئولان مربوطه اعم از وزارت راه و ترابری، مسئولان محلی استان همدان و شهرستان اسدآباد همچنان دست بر روی دست نهاده و ککشان هم نمی‌گزد گویی یا جان انسان‌های بی‌گناهی که به دلیل تعلل و سهل انگاری مسئولان یاد شده در این مسیر کشته می‌شوند، از نظر ایشان خیلی ارزش ندارند و یا اینکه مسئولیتی متوجه آنها نمی‌گردد و باید افراد دیگری پاسخگو باشند. چه بسا اینگونه نیست و مسئولیت تمام و کمال بعهده خود آنهاست با این اوصاف، جهت ممانعت از حوادث بیشتر در این شا‌ه‌راه اصلی که غرب و جنوب کشور را به مرکز متصل می‌کند باید چاره‌ای اندیشیده شود، اگر چه که اقدام اساسی جهت اصلاح و رفع نقاط حادثه خیز از تخصص نگارنده خارج است اما تصور می‌گردد با بهره‌گیری از جداکننده نیوجرسی یا همان گاردهای بتنی و تقسیم آن به دو لاین مستقل جهت رفت و آمد وسائط نقلیه تا حدودی بتواند آمار تصادفات را در این مسیر پرخطر کاهش داد.
با توجه به اینکه مسئولیت رفع مشکلات به وجود آمده و تعیین ساز و کار لازم جهت تبدیل این گردنه خطرناک به عنوان یک پروژه ملی به مسیری امن و عاری از دغدغه برای عبور و مرور وسائط نقلیه به عهده وزارت محترم راه و ترابری است و متعاقبا مسئولان محلی استان همدان بویژه شهرستان اسدآباد نیز از این قاعده مستثنی نخواهند بود لازم است در کوتاه ترین زمان ممکن نسبت به این امر خطیر (نصب جداکننده بتنی، رفع نقاط حادثه خیز و…) اقدام مؤثر و اساسی صورت گیرد.