ندای زاگرس – این بار، نه فقط به عنوان یک زائر، که به عنوان یک روایتگر در مسیر بودم. کولهبارم سنگین از مسئولیتِ ثبتِ لحظههایی است که هر کدامشان هزاران حرف ناگفته دارند
این خاک، خاکِ اجدادی ماست و این روزها، میزبانِ دلهای مشتاق از سراسر جهان
مهرانِ ما، این روزها بوی بهشت میدهد؛ بوی اسپند، بوی موکب، و بویِ یک وعده دیدار که هر سال تکرار میشود.
اینجا که میایستی، انگار زمان متوقف میشود تا تو فقط دلداده باشی..
۶ مراد ماه ۴۰۵ – فرشته قاسمیان
دیدگاهتان را بنویسید