ندای زاگرس – اردیبهشت ماه در تقویم این سرزمین، تنها یک تاریخ نیست، بلکه یادآور حادثه‌ای تلخ و جان‌سوز برای ملت ایران است، روزی بارانی در واپسین روزهای دومین ماه بهار، روزی که خبر فقدان رئیس‌جمهور منتخب‌مان، قلب‌های بسیاری را به درد آورد و سایه‌ای از اندوه بر کشور افکند.

ندای زاگرس – مهران، شهری که روزگاری در آتش جنگ هشت‌ساله سوخت و نخل‌های بی‌جانش فریاد مظلومیت را در باد می‌پراکندند، امروز به یکی از مهم‌ترین گذرگاه‌های عاشقان اهل بیت (ع) بدل شده است.
از مهرماه ۱۳۵۹ تا پایان دفاع مقدس، این دیار نماد ایستادگی بود؛ و با آغاز دهه ۷۰ شمسی، طرح‌های بازسازی، جان تازه‌ای در کالبد خاک‌خورده‌اش دمیدند. اما این تولد دوباره، هنوز به بلوغ زیرساختی نرسیده است.

ندای زاگرس – در این ایام پر درد و رنج، قلب‌هایمان فشرده از خبری است که بوی خون می‌دهد، بوی مظلومیت. دیگر بار، دست تجاوز از آستین دشمنی دیرینه بیرون آمد و خاک پاکمان را به خون لاله گون کرد. نه تنها فرزندان رشید این مرز و بوم، فرماندهان و دانشمندانی که چراغ راه پیشرفت بودند، که مردم بی‌گناه و مظلوم نیز قربانی این خوی ددمنشانه شدند.