ندای زاگرس – تهران-«غوطه‌ور» اثر محمدجواد حکمی و «غبار میمون» ساخته آرش معیریان. اگرچه هر دو فیلم در ژانر معمایی و سیاسی قدم گذاشته‌اند، اما سرنوشتی کاملاً متضاد را تجربه کرده‌اند. این تقابل، در واقع نبرد پنهان «قصه‌گویی» با «شعارزدگی» است؛ نبردی که کیفیت نهایی یک اثر سینمایی را تعیین می‌کند.