ندای زاگرس – تهران- وقتی جنگ، ستون‌ بناهای تاریخی را به لرزه در می آورد، سقف قلعه‌ها و دیوارهای کاخ‌های کهن را فرو می ریزد، باید پرسید مرز جنگ و هنر کجاست و هنر چقدر با سیاست گره خورده است؟

ندای زاگرس – یکی از روزهای گرم و داغ تیرماه است. به خاطر کاری از مرکز استان به سمت دره‌شهر راه می‌افتم. در تمام طول مسیر، درخت‌های کهنسال بلوط و آثار به‌جا مانده از هزاره‌های کهن، همواره مرا به فکر فرو می‌برند. این بلوط‌ها، با تنه‌های تنومند و شاخه‌های گسترده‌، گویی گواهی بر گذر زمان و حکایات دیرین این سرزمین‌اند. هر بار که چشم به این درختان می‌دوزم، ذهنم پر از تصورات و تصاویر از روزگاران دور می‌شود.