ندای زاگرس – روز معلم که از راه می‌رسد، دلم بی‌اختیار به سفر می‌رود؛ سفری در زمان، در دل خاطراتی که دیگر تنها خاطره نیستند، بلکه بخشی از تار و پود جانم شده‌اند. روز معلم برای من، جشن نیست. تجلیل نیست. فرصتی‌ست برای مکث، برای نشستن در کنج دلم، و ورق زدن برگ‌های زندگی‌ام در لباس مقدس معلمی.