ندای زاگرس – باز هم فصل گرماشد، درختان بلوط در آتش ندانم کاری و نسیان بعضی انسان نماها می سوزند! همه این حرمان و افسوسها، منشا انسانی داشته و ناشی از بی مبالاتی آدمی هست! نمیدانیم! اینگونه افراد؛ چی از جان عرصه جنگلی و مراتع در فصل گرما و ایام حساس تابستان و فصل خشک طبیعت می‌خواهند! إلا بما شاا… گروه های خودسر و بنام های مختلف‌ (کوهنوردی)…!

ندای زاگرس – یکی از روزهای گرم و داغ تیرماه است. به خاطر کاری از مرکز استان به سمت دره‌شهر راه می‌افتم. در تمام طول مسیر، درخت‌های کهنسال بلوط و آثار به‌جا مانده از هزاره‌های کهن، همواره مرا به فکر فرو می‌برند. این بلوط‌ها، با تنه‌های تنومند و شاخه‌های گسترده‌، گویی گواهی بر گذر زمان و حکایات دیرین این سرزمین‌اند. هر بار که چشم به این درختان می‌دوزم، ذهنم پر از تصورات و تصاویر از روزگاران دور می‌شود.