ندای زاگرس – تهران- سه فیلم «سقف»، «آرام‌بخش» و «خواب» با وجود برخورداری از ایده‌های اولیه قابل توجه و بازیگران شاخص، نتوانستند مخاطبان و منتقدان را با خود همراه کنند. اما اشتراک شکست این سه اثر فراتر از نمره و نقدها، در یک نقطه کور بنیادین است: ناتوانی در ایجاد «باورپذیری» و «همذات‌پنداری اصیل».